लेखन

कथा: कोवळ्या सरी

प्रकरण १

पहिला दिवस: न झालेला अपघात !

हे स्फुट मी अंदाजे २५ वर्षांपूर्वी लिहिले होते, त्यामुळे यात कॅसेट्स आहेत ज्या आता भूतकाळाच्या गर्भात विलिन झालेल्या परंतु त्या एका काळात मोठे प्रस्थ असणारे अवशेष आहेत!
विस्कटलेल्या घड्या
२७ जानेवारी २०००

’द मेटमॉर्फसिस’ मधल्या ग्रेगर ला वाटत असतं की त्याच्या सार्‍या कुटुंबाचा तो एकमेव आधार आहे.
’द मेटमॉर्फसिस’ मधल्या ग्रेगर ला वाटत असतं की त्याच्या बहिणीची स्वप्नं त्यालाच कळू शकतात आणि ती पूर्ण करून तिला आनंदी करणं हे त्याचं स्वत:चंही स्वप्न असायला हवं.
’द मेटमॉर्फसिस’ मधल्या ग्रेगर ला वाटत असतं की त्याच्या आईवडलांच्या अपेक्षांना तो एकटाच समजू शकतो. त्यांचं कर्ज फेडणं ही त्याची जवाबदारी आहे.

’द मेटमॉर्फसिस’ मधल्या ग्रेगर ला वाटत असतं की त्याच्या या सार्‍या समजूती, त्याचं कुटुंब, आणि तो स्वत: - या सार्‍याच्या दरम्यान ’प्रेम’ आहे. प्रेम नव्हे... ’निव्वळ’ प्रेम!

गेल्या महिन्यात विज्ञान प्रदर्शनात प्रिया आणि राहुलच्या टीमला दुसरा क्रमांक मिळाल्यामुळे सगळ्या कॉलेजात त्या दोघांना नवी ओळख मिळाली होती.त्या दोघांचे वैज्ञानिक प्रयोगही इतरांपेक्षा फार वेगळे आणि सर्जनशील होते. तशी आजवर त्यांची असलेली तोंडओळख आता घट्ट मैत्रीच्या धाग्यात गुंफत चालली होती. राष्ट्रीय स्तरावरही त्यांनी असेच नवीन प्रयोग सादर करावेत यासाठी कॉलेज प्रशासनातर्फे त्यांना हवे ते साहित्य आणि पाहिजे तेव्हा प्रयोगशाळा उपलब्ध होऊ लागली होती. प्रयोगांच्या निमित्ताने प्रिया आणि राहुल दिवसातला बराच वेळ एकत्र घालवू लागले. पुढे मास्टर्स करून इस्त्रो किंवा डी. आर. डी. ओ.

कैलास - पर्वत आणि लेणी

हृदयविकार-- एक वेगळा विचार

साधारण पणे हृदयाच्या रक्तवाहिनीत कोलेस्टिरॉल/ चरबीचे अडथळे निर्माण झाल्यामुळे हृदयाचा रक्तपुरवठा कमी होतो त्यामुळे हृदयविकार होतो.

पण लठ्ठ नसलेल्या( वजन प्रमाणात असलेल्या) मधुमेह नसलेल्या, तंबाखू सेवन न करणाऱ्या आणि चपळ आणि सक्रिय माणसाला पन्नाशीतच हृदय विकार का होतो
आणि
वजनदार मधुमेह आणि रक्तदाब असणाऱ्या सिगारेट ओढणाऱ्या एखाद्या व्यक्तीला का होत नाही? याचा विचार आता आपण करू.

माझी नवीन कादंबरी (सवत माझी लाडकी) प्रकाशित झाली आहे.

(वृत्त - जलौघवेगा)

तुफान धारा, नसे निवारा
सखे तुझ्या दे, मनात थारा

जरी बुडाली, पुरात नौका
हव्यात लाटा नको किनारा

विषावरीही उपाय असती
तुझ्या खुळाला नसे उतारा

जिथे धनाचा बडा दरारा
खरेपणाला तिथे न थारा

गुलाब, चाफा फिके सख्या रे
तिच्या स्मृतींचा सुगंध न्यारा

तुझीच गाणी अजून ओठी
अजून देही तुझा उबारा

अशी कशी अजब लोकशाही
समान येथे, समाज सारा

कसे सुखाने घरात यावे?
असे व्यथेचा खडा पहारा

अजून विद्या, काय हवे तुज?
तुला समजला, तिचा इशारा

-विद्याधीश

पंचमहाभूतात्मक शिव

दोन शाळकरी मित्र असतात - मोहन आणि रमेश. खूप छान मैत्री असते त्यांची. एक दिवस रमेश मोहन बरोबर पैज लावतो. पैज सुद्धा साधी नव्हे, अत्यंत कठिण अशी ती पैज असते.

रमेश मोहन ला म्हणतो, "मोहन​, तुला पैज लावायला खूप आवडतं ना? चल आपण एक पैज लाऊ."

मोहन कसला घाबरतोय​? तातडीने तो रमेश ला म्हणतो, "हो, सांग की, काय करू? वरुण च्या सायकल ची हवा काढू की गणिताच्या बाईंचा डबा चोरून आणू?"

त्यावर रमेश हसून म्हणतो, "छे छे, हे तर खूप जुनं झालं, आणि सोपं सुद्धा. ह्यावेळेस पैज साधी नाही आहे, ह्यात तुला तुझी हुशारी वापरायची आहे, मेंदू वापरायचा आहे. आहे नं तुझ्याकडे? की घाबरलास हारशील म्हणून​?