लेखन

संपादीत संपादीत संपादीत संपादीत संपादीत संपादीत संपादीत संपादीत संपादीत संपादीत

खूप दिवसांनी एक विचार करायला भाग पाडणारा चित्रपट पाहिला. ओह माय गॉड ..!!

वादाने उत्सुकता वाढवली होतीच, तसेच मी देखील सतत सोयीनुसार आस्तिक नास्तिक असे पारडे बदलत असल्याने मला या चित्रपटात मांडलेले विचार माझ्या विचारांशी मेळ खातात का? किंवा माझे विचार चुकीचे आहेत आणि ते बदलायला हवेत का? हे जाणून घ्यायची उत्सुकता जरा जास्तच होती.

आपण आपले भले बुरे,
हवे कुणाला हार तुरे?

उभ्या रहिल्या भिंतीना,
प्रेमाचा आधार पुरे...

घरट्यामधले पिलू मोकळे,
आभाळाची कास धरे...

रोख कुणाचा कसा असावा,
कुणी सांगावे; काय बरे?

गोंधळ जगती फार जाहला,
कानी कोण हे गूज करे?

अफलातून ही दुनिया रे,
खोट्याचेही करे खरे...

दोन क्षणांचा प्रवास जीवन,
जगता जगता सहज सरे...

म्हणून जगणे समजून घ्यावे,
सरल्यावरती काय उरे?
------------------------------------------------------------------------------------
हर्षल (१/११/१२ - दु. ३.२०)

मेघमल्हाराची धून

घुंगूरवाळ्या पागोळ्यांना थेंबांची नक्षी
कौलारांच्या वळचणीला भिजलेला पक्षी
गुंता सुटला, भेगा विरल्या ढेकुळ सैलावून
मातीमधुनी घुमली मेघ मल्हाराची धून

भिंताडावर अंकुरणारा पिंपळ इवला इवला
रखरखणार्‍या फ़त्तरावर हिरवट थर जमला
हिरवा शिरवा ठिबकत राही पानापानातून
हिरव्या अंगी सजली मेघ मल्हाराची धून

सुरसुर सरपण जाळत आता चुलीही भगभगल्या
मुसमुसणारा धूर निघाला प्रवासास ओल्या
माजघराच्या भिंतींमध्ये ऊब पसरवून
धुरकट गंधित झाली मेघ मल्हाराची धून

सभोवताली दगडी कुंपण ओले लाल चिर्‍याचे
कडू कारले, भव्य भोपळा, फ़िरले वेल मिर्‍याचे
परसू सजला जुई मोगरा, कांचन फ़ुलवून

असं वाटतंय जणू फार फार महत्वाचं काहीतरी फार फार मागे राहून गेलंय...

किंवा जणू मीच नकळत चालता चालता फार लांब येऊन पोचलेय आणि ते ठिकाण... जिथं मला पोचायचं होतं... ते कधीच मागे पडलंय.

विश्वास बसत नाही... इतकी वर्ष झाली! किंवा विश्वास बसत नाही... 'इतकीच' वर्ष झाली!! असं वाटतंय जणू एक जन्म उलटून गेला!!

मागच्या जन्मातलं आता काहीच आठवत नाही.

जे आठवतंय ते इतके धूसर... कधीकाळी वाचलेल्या एखाढ्या छानश्या कादंबरीतलं एखादं बिन महत्त्वाचं पात्र आठवावं तसं!

विश्वास बसत नाही!!

पण विश्वास ठेवायला हवा. मी ठेवला... त्यांनी ठेवला... म्हणून तर आज मी इथे आहे! नाहीतर...

आज नविन ऑफिसचा पहिलाच दिवस होता. नुकतीच रिजनल ऑफीसमधून ब्रान्च ऑफीसला बदली झाली होती. नाही म्हटलं तरी थोडे टेंशन होतेच. नऊ-दहा वर्षे सर्व्हिस झाली होती. बराचसा अनुभव गाठीशी होता. तरी स्वतंत्र ब्रांच सांभाळण्याची पहिलीच वेळ. नविन ऑफीसमध्ये स्वागत झाले, मि. सबनिस सहकाऱ्यांच्या ओळखी करून देत होते.

खुळ्या सावळ्या या नभाला कळेना,
कुठूनी असा साज हा रंगला
इथे मेघ थोडे तिथे मेघ थोडे,
हळूवार कापूस का पिंजला?

तिन्ही सांज होता कशाने अचानक
दिगंतावरी आज लगबग उडे
हळू केशरा सोबतीने नभावर
कुणी शिंपले चांदवर्खी सडे

पहा चांदवा आज भासे निराळा,
जणू चेहरा हा तुझा लाघवी
तुझी पौर्णिमा मीच होऊन येता,
मिठी आज ही का मला लाजवी?

तिथे अंबरी रंगला खेळ अवघा
कसा चंद्र तेजाळूनी धुंदला
इथे मखमली स्पर्श फ़ुलताच देही
नव्यानेच एकांतही रंगला

नव्या चांदव्याचे नवे रूप लाघव,
नभी शुभ्र कोजागिरी पौर्णिमा
तुझे सूर गुंफ़ून देहात माझ्या
जणू अवतरे सुरमयी स्वर्णिमा

काहीतरी लिहायला मला आवडते. लिहिताना मी विचार नाही करत की कोण वाचेल की नाही की कोणाला आवडेल की नाही. जेव्हा माझे मनातले विचार कागदावर उमटतात तेव्हा मला स्वताला बरे वाटते. एक समाधान मिळते. माझ्यापुरते ते खरे तर तिथेच संपते.

तरीही पण मग का ठाऊक नाही, लिहिले आहेच काही तर ते कोणालातरी वाचायला दिल्याशिवाय सार्थकी लागणार नाही असा विचार मनात येतो. असेच मग एका संकेतस्थळावर ते टाकले जाते. कधीकधी जेव्हा स्वताला असे वाटते वाह छान लिहिलेय, ईतरांशीही हे नक्की रीलेट होईल तेव्हा प्रतिसादांची उत्सुकता देखील असते.

सलून मधे खुर्चीवर जाऊन बसलो, "मिडियम", आणि भांग कोठून पाडायचा हे सांगून झाले, सलून मधली ती मुलगी तिच्या कामाला लागली, आणि मी आता वेळ कसा घालवावा विचार करू लागलो. भिंतीवरच्या फ्रेम्समधल्या हेअरस्टाईल्स आधीच बघून झाल्या होत्या. त्यातील एकही गेल्या दहाबारा वर्षातली दिसत नाही याचेही नावीन्य नव्हते. तेथे बसल्यावर तो घोस्ट वर्ल्ड का कशातील संवाद नेहमी आठवतो "The 80s have called and they want their hairstyle back". काही सलून्स मधे आरशात उलटा का होईना पण टीव्हीतरी दिसतो. येथे ते ही नव्हते. इतरही काही टाईमपास नव्हता.

काल दसरा होता. पण आमचे दुकान नेहमीसारखे उघडेच होते. सकाळी एक्स्ट्रा पूजाअर्चा काय झाली तीच. अर्थात, ते खाते वडीलांकडेच. मी गेलो सावकाश घरचे आवरून.. नेहमीसारखाच.. त्यातल्यात्यात सणासुदीचे नवीन कपडे आणि व्यवस्थित भांग पाडून.. थोडावेळ मंगल वातावरण वाटले, पण त्यानंतर नेहमीचे काम होतेच ते चालू झाले. अधूनमधून नवीन शर्ट असल्याने आरश्यात बघणे काय ते होत होते, पण त्याचा कामावर काही फरक नाही की दुपारी दुकान लवकर बंद करून घरी पळायची सोय नव्हती.