प्रवास

आरामखुर्चीतलं पर्यटन ? हा कसला चावटपणा ?

‘हा कसला चावटपणा ?’ या वाक्याला बर्‍यापैकी इतिहास आहे. पुरातन काळापासून प्रत्येक नव्या कल्पनेला कोणी ना कोणी ह्याच वाक्याने प्रतिक्रिया दिलेली आहे. निदान सुरवातीला तरी.

• ------ : अमरनाथ यात्रेला का जावे ? : -----

..कारण आपल्यातील प्रत्येकजण धार्मिक तरी असतो, निसर्गप्रेमी तरी असतो, लेखक- कवी असतो, अभ्यासक असतो, नाही काही तरी, भारतावर प्रेम करणारा निस्सीम देशप्रेमी असतोच, असतो !.. व यासाठीच भारतीयाने अमरनाथ यात्रेला जावे

कों ढ व ऴ भ्र म ती

'' आले गणा च्या मना । तिथे कोणाचे चालेना । । " ---
तुम्हाला वाटले असेल हा कोणाचा अभंग … पण आमच्या बाबत हे नेहमीच होते… my sweet brother गणेश कर्पे त्याबद्दल हे सर्व … त्याने म्हटले जाऊया कों ढ व ऴ भ्र म ती ला …. अस्मादिक माझा मित्र प्रदीप चा लहान भाऊ … ३ वेळा त्याच्यासोबत अमरनाथ यात्रा केली असल्याने त्याने कोठे जायचे म्हटले कि आम्ही एका पायावर तयार … त्याची अनेक वैशिष्ट्ये पुढे सांगेल ………………… तूर्त कों ढ व ऴ भ्र म ती बद्दल बोलूया …
कोठे आहे 'कोंढवळ ' फोटो पाहूनच अंदाच अंदाज बांधा…………

विमान घसरले

अनेक देश प्रगती करतात तसा नायजेरियाही प्रगती करतोय, पण मध्यंतरी एक काळ असा होता, कि तिथे
प्रगती उलट्या दिशेने होत होती. चालू असणारे उपक्रम बंद पाडण्यात त्यांचा हातखंडा आहे असे गमतीने म्हणत असत. एकेकाळी उत्तम चाललेली रेल्वे त्यांनी बंद पाडली. ( मी ऑफिसला जाताना मला रेल्वेचे रुळ पार करावे लागत. २ वर्षांत फक्त एकदाच मला इंजिनाचा आवाज आला आणि इंजिन चालताना दिसले. एरवी त्या रुळावर बाजार भरत असे. )

काही वेळा कितीही छान प्लॅनिंग केलेलं असलं तरी आपल्या हातात नसलेल्या घटकांमुळे ट्रिपमधला एखादा दिवस गंडतो. भीमबेटकाचं तसंच झालं!

मला आणि लेकीला बरं नसल्यानं त्या दिवशी हॉटेलमधून निघायलाच उशीर झाला. त्यातून अचानक आदल्या रात्रीपासून पाऊस सुरू झालेला. हवा चांगलीच गारठलेली आणि पावसाची पिरपिर सुरूच होती. आणि त्यादिवशी आमच्या अजेंड्यावर दोन ठिकाणं होती - सांची आणि भीमबेटका. भोपाळ पासून दोन्ही ठिकाणं दोन वेगवेगळ्या दिशेला.

पूर्वांचल - मातृशक्तीचे विराट दर्शन - २

विमानतळापासून निघून गुवाहाटी मधल्या धुळ भरलेल्या रस्त्यामधून आमचा प्रवास सुरु झाला. मध्ये मध्ये दिसणार्या ओळखीच्या वास्तू, युनिवर्सिटी यांची माहिती आशिष आम्हाला देत होते. मधेच युनिवर्सिटीच्या गेटजवळ त्यांचा एक मित्र त्यांना भेटायला आला होता. अरुणजींनी माझ्याकडे एक जाडजूड पुस्तक दिले होते, जे मी पहाटेच आशिषकडे देऊन टाकले होते. ते पुस्तक घेण्यासाठी तो मित्र आला आणि त्याने काही गरम कपड्यांची एक पिशवी गाडीत देऊन ठेवली! न जाणो आम्हाला लागली तर म्हणुन!

पूर्वांचल - मातृशक्तीचे विराट दर्शन - १

बरोबर सव्वातीन-साडेतीन वर्षे झाली असतील पण सगळे जसेच्या तसे आठवतेय. तो सतत हुलकावणी देणारा पाउस, त्या घनगडावर चावलेल्या मधमाश्या, ते एकोल्याचे आणी केवणीचे टेबल लँड, ती चुकलेली वाट आणि सगळे काही....
---------------------------------------------------------------------------------------