मी सांगणे दिले; सोडून यापुढे
तुमचे तुम्हीच घ्या; पाहून यापुढे

हे अर्थ-लेख, हे...चवदार आकडे!
ताटात हेच घ्या; वाढून यापुढे

"कंटाळतोस तू; अन्नास त्याच त्या..."
मी लाजवूच का... बोलून यापुढे?

मी दचकलो असा, हे कोण बोलले?

हुंदके तुझे असे की, सारे सरुन गेले
आसवांच्या त्या झर्‍यांनी जिवन भरुन गेले

एकल्याच वाटेवर ज्या चालत होते आयुष्य
वळण येता हात प्रेमाचा ते धरुन गेले

असुदे ध्यानी तुझ्या नसते ती शित छाया
उष्ण हात आपले, जर आवरुन ऊन गेले

नमस्कार...हा माझा पण पहिला प्रयत्न.....

ओढाळ स्पर्शात सारे श्वास गंधीत होती
ओठात ओठ विरघळत मौनात गीत गाती

हात हाती येता वचने सारी सुखावली
ही तुझी हार पण त्यांची जीत होती

अंतरे दुराव्यातली मिठीत हरवुन गेली

नमस्कार...हा माझा पण पहिला प्रयत्न.....

ओढाळ स्पर्शात सारे श्वास गंधीत होती
ओठात ओठ विरघळत मौनात गीत गाती

हात हाती येता वचने सारी सुखावली
ही तुझी हार पण त्यांची जीत होती

अंतरे दुराव्यातली मिठीत हरवुन गेली

धुके विरून गेले
बघे निघून गेले

उफाळला किनारा
चरे निवून गेले

प्रवाद चाललाहे
ऋणी लुटून गेले

उसासला फुलोरा
झरे भिजून गेले

नको नव्यास हाका
जुने निजून गेले

कडाडले इथे जे
तिथे थिजून गेले

ट ला ट पाहता ही
कुणी खिजून गेले

माझिया हास्यात थोडी वेदनेची झाक आहे
बंद ओठांमागुती व्याकूळलेली हाक आहे

ओठ कुंपण, ओठ बागा, श्वासही गंधाळलेले
टाळण्याची ना मुभा, हा भोगण्याचा धाक आहे

भेटण्या येशील का तू चांदण्याच्या पावलांनी

विचार आला पुन्हा जुना तो, जुनी धिटाई तशीच आहे
"बघा झटकले!" अशी आमची जुनी बढाई तशीच आहे!

जरी पुढारी हसून सांगे - "जवळजवळ संपलीच समजा! "
घरात दारात पोचलेली सुरू लढाई तशीच आहे

अजून झुकतात मेघ काही, अजून झरतात थेंब थोडे

बोलतोसच तेच का रे
लागणारे ठेच, का रे?

गुंतल्यावाचून झाली
उत्तरेही पेच का रे?

वादळाला सावराया
हात हे लटकेच का रे?

विखरुनी गेले कधी जर
वेचशिल हलकेच का रे?

टाळले स्वप्नातही जे
(टाळले दु:स्वप्न मी जे)
भेट आले तेच का रे?

सूर त्याचे, चित्त माझे, साद अन पडसाद आहे
तोकडा व्यासंग माझा; आसवांची दाद आहे

मी जुना झालो कधी? का? ते मला कळलेच नाही...
वेगळे संदर्भ आता खुंटला संवाद आहे

एक रस्त्याच्या कडेला फूल खोकत बोलले, "ह्या -

शोधु नको मला माझ्या मध्ये अता
त्या पुर्वीच्या माझियाचि केली मी सांगता

प्रतिबिंब दर्पणातील आहे अनोळखी
परतुन मी पहातो भलताच कोण दिसता

काही खुणा पुराण्या अजुनी राहीलेल्या
सुकल्या फुलामधुनी जाणवतो गंध नसता