सुवाच्च्य अक्षरांच्या संगमात
एकदा अंघोळ केली होती
अंगावर चिखल उडाला
अलंकारिक शिवी दिली होती
मनाचे गटार तुडुंब भरले
शब्द कोपऱ्यात पडलेले
अलंकार नेसून बाहेर आले
तरीही परत धडपडलेले
तलम, मुलायम ते शब्द सारे
दुसऱ्याला स्पर्शून हरवले
आरशातल्या त्या प्रतिमेसारखे
माझ्याकडेच पुन्हा वळले
मळमळ वाढत चालली होती
साथ देईना जिव्हाही
घराण्याचा उध्दार झाला
मन शांत होई तेव्हा
अहाहा, उहूहूहू एकदम शांत
अथांग सागर उसळलेला
एका शब्दाच्या सत्याने
वणवा अलंकारिक विझलेला
दिसतील त्या गोष्टी पाहायच्या,
नजरेआड होताच विसरायच्या,
आठवणी ताज्या करायच्या…
धुक्यात चालताना…
अशीच भेट झाली
नजरेसमोर आली
हवेत विरून गेली
धुक्यात चालताना…
तरीही जिवंत आहे ,
धुक्यात हरवलेला…
भले परतलो मी
धुक्यात चालताना…
धुके विरून गेले
जरी चिरून गेले
लोचनात खास जागा
तिच्याच पावलांना....
वाट हि धूकेरी
एकटाच चालतो मी
आस का त्या पावलांची ?
हृदयात स्पंदनांना .....
पुन्हा नव्याने तेथे
धुक्यात मी हरवलो
विरळ होत गेली
सोडून पाऊलखुणांना …
ही कथा मुक्त सोर्स आहे. कुणीही यावर मराठी पिक्चर बनवू शकतो. अट एकच, यातून जी कमाई होईल ती मराठी कलकारांच्या वेल्फेअर फंडात जमा करावी. यातून त्यांचा आरोग्य विमा, बेकार भत्ता असे खर्च भागवावेत ही अपेक्षा.
बजेट ; १५०० कोटी
धंदा : किमान ३५०० कोटी
अपेक्षित कलाकार - स्वप्नील जोशी, सुबोध भावे, सई ताम्हणकर, प्राजक्ता माळी आणि दिव्य बालकाच्या भूमिकेत नाना पाटेकर
स्थळ - वडनगर रेल्वे स्टेशन
सर्वात जास्त आनंद कोणत्या गोष्टीत असतो?
मनाला पाहिजे ते बोलता येण्यात सर्वात जास्त आनंद असतो . नाही का ….
मनाप्रमाणे तर कमी अधिक प्रमाणात जगतोच कि आपण. पाहिजे तेव्हा फिरणे, झोपणे, उठणे, पाहिजे ते खाणे हे रडवत नाही आपल्याला. आपल्याला रडू तेव्हाच येते जेव्हा आपण बोलून मोकळे होतो.
स्वतःला उपयोगी पडेल असे काही निर्माण केलेले किंवा शोधून काढलेले, पद्धती तयार केलेले आणि त्याचा उपयोग होतो आहे हे अनुभवास आलेले असले की त्या निर्मिती च्या बाबतीत दोन विचार करता येतात. पहिला असा की अश्या निर्मितीला बौद्धिक संपदा म्हणून पेटंट मिळवता येऊ शकतात ज्यानंतर त्या संपदेचा कुणी वापर केला तरी तुम्हाला त्याचा मोबदला मिळत रहावा. दुसरे असे की ती निर्मिती जगाला तशीच मुक्तपणे उपलब्ध करून देता येऊ शकते, जे जनहिताचे एक धोरण म्हटता येईल, आणि सॉफ्टवेयर क्षेत्रात असे जेव्हा सुरू झाले त्याला मुक्तस्रोत निर्मिती म्हटले जाऊ लागले.
.
या आधीचा भाग – https://www.maayboli.com/node/86463
.
मागच्या लेखात मी उल्लेख केला होता १९८० च्या दशकात झालेल्या महत्वाच्या घडामोडीचा आणि नंतर १९९० च्या दशकात आलेल्या मोफत संचालन प्रणालीचा. त्याचे कालानुसार सारांश बघुया.
.
१९८३ – रिचर्ड स्टॉलमॅन यांनी जिएनयू प्रकल्प सुरू केला
१९८५ – फ्री सॉफ्टवेयर फाऊंडेशन तयार केले आणि जिएनयू जिपिएल हा करार शब्दबद्ध केला
१९९१ – लिनस टॉरवाल्ड यांनी लिनक्स कर्नल लिहिले आणि कालांतराने त्याला मोफत उपलब्ध करून दिले
.
.
एकोणीसशे ऐंशी च्या दशकात युनिक्स नावाची संगणक संचालन प्रणाली लोकप्रिय होत होती. संगणक आपल्या मेंदूपेक्षा अधिक गतीने ठराविक दिलेली कामे करणारे यंत्र आहे असे मानले तर संगणकाला आपली कामे संगणकाच्या भाषेत सांगू शकेल आणि आपल्याशी संवाद साधू शकेल अशी प्रणाली लागते आणि तिला मी संचालन प्रणाली म्हणतोय.
.
युनिक्स अशीच एक संचालन प्रणाली होती. सध्याच्या काळाच्या भाषेत बोलायचे तर आता आपल्याला माहिती असलेल्या संचालक प्रणाल्या म्हणजे मायक्रोसॉफ्ट विंडोज, उबुंटू आणि मॅकओएस या संगणकावर चालणाऱ्या आणि आयओएस आणि एंड्रोइड या मोबाईल वर चालणाऱ्या संचालन प्रणाल्या आहेत.
.
तू हरवली आहेस कुठेतरी .
तू हवी आहेस मला. अगदी पूर्वी सारखी. अवखळ स्वभावाची तरीही शांत.
तुला शोधते आहे.
गाण्यांमध्ये शोधले तुला. अगदी मराठी हिंदी आणि इंग्रजी. तू भेटलीस मला फार थोडी. अगदी पुसटशी ...अशी पुसटशी नको हवी होतीस तू.
मग शोधायला लागले तुला ... पुस्तकांमध्ये .... अगदी रोज ....ऐकणाऱ्या पुस्तकातून ... वाचणाऱ्या पुस्तकातून ...
कारण तुला पुस्तके वाचायला आवडतात ना..
तू भेटलीस मला ... अगदी रावण , सीता , १९९०, आई समजून घेताना, सत्याचे प्रयोग, अश्या खूप साऱ्या पुस्तकातून.
तरीही एकतर्फा ... मला तू चोवीस तास माझ्या बरोबर हवी आहेस.
वाईट सवई.
1:किती ते प्रगल्भ लिहिणे. किती तो गाढ अभ्यास. किती तो आत्मविश्वास. किती तो सेल्फ कंट्रोल. कसे जमते ?
2:जमते बाबा आपले असेच. मनाची इच्छा असेल आणि करायला काही नसेल तर आपोआपच वळतात हात पुस्तकांकडे
1: मी तर आपले झोपण्याचे काम करेल त्यापेक्षा. पण पुस्तक नाही हातात घेणार.
2: जन्मजात वैराग्य पत्करलेले आम्ही . काय करणार सारखे झोपून . कधी कधी झोपेचाही कंटाळा येतो आम्हाला. मग थोडे झोपेलाच कंटाळतो आम्ही आणि लागतात अश्या वाईट सवई ... पुस्तके वाचण्याच्या. काय करणार.
