पहिली ओळ

Submitted by कौतुक शिरोडकर on 19 April, 2010 - 13:08

"तू बदललास मित्रा,
हल्ली पुर्वीसारखं अलवार लिहीत नाहीस.
त्या प्रीतीच्या गझला, त्या चंद्र चांदण्याच्या कविता,
त्या भावनांच्या चारोळ्या.... काही.... काहीच लिहीत नाहीस."
तो हसला......
"अरे, पुर्वी मी माझ्याच जगात वावरायचो.
आता मात्र वास्तवाची जाणिव झालीय.
शब्द फक्त रद्दी वाढवतात बघ.
भूक भागवत नाहीत की
जखमांवर फुंकर घालत नाहीत.
अंधार पुसत नाहीत की
कोसळलेलं घर उभारत नाहीत....
आता मी शब्दांचा रतीब घालणं बंद केलय.
आता निव्वळ प्रयत्न करतोय....
एखाद्या उपाश्याला एक वेळ जेवू घालण्याचा...
एखादी ओली जखम पुसून बँडेज बांधण्याचा...
अंधाराला दिवा दाखवण्याचा.....
नव्याने एखादं छप्पर उभारण्याचा.....
इतिहासात होणार नाही माझ्या नावावर कुठेही माझ्या साहित्यिक कर्तॄत्वाची नोंद...
पण मरताना काहीतरी केल्याचा जो आनंद माझ्या चेहर्‍यावर असेल,
तीच माझी शेवटची कविता....
एक दिवस तू नक्कीच वाचशील." तो बोलता-बोलता थांबला आणि....
.... मी त्या कवितेची पहिली ओळ तेव्हाच वाचली.

गुलमोहर: 

फारंच सुरेख लिहिलियेस कविता... Happy
आयुष्य उमगण्याचा क्षण नेमका टिपलायंस आणि मांडलास. Happy

एकदम सुपर्ब कविता आहे!!! काय लिहु यावर सुचत नाहीये.
शब्द फक्त रद्दी वाढवतात बघ >>तुमच्याच ओळीचा विचार करतीये Happy

मला तुझ्या कवितेची पहीली ओळ वाचायचा मोह कधी होइल Wink
जोक्स अपार्ट...
खासच रे कौतुका, तू कधी कधी असं काही लिहून जातोस आणि मग माझ्या मनात उगाचच मत्सर निर्माण व्हायला लागतो. मला कधी लिहिता येइल याच्यासारखं? Happy

सही Happy

शब्द फक्त रद्दी वाढवतात बघ.
भूक भागवत नाहीत की
जखमांवर फुंकर घालत नाहीत.
अंधार पुसत नाहीत की
कोसळलेलं घर उभारत नाहीत..

अप्रतिम....प्रत्येक कवी... लेखकाची होणारी अवस्था....

तुमच्या नावपासुन जे सुरु झालय (कौतुक) ते कसे काय थांबवता येयील...........????
"नाव रखलत !" ....तसे ते आपणास नवे नाही........
पण चांगल्या गोश्तिचे कौतुक न करणे ... ते हि जमत नाही.........:)

Pages