आसवे ही सुकलेली
पण, कंठ पुन्हा दाटला
पापणीस त्या कळेना
हा नवा उमाळा कुठला

छान आहे चारोळी.

खूप अर्थपुर्ण आहे चारोळी..

दू:ख झाले डोळ्यास जेव्हा
पापणीस अश्रू झेलवेना
हळूच तोही उतरला अन्
दू:ख घेउनी वाहीला.........

चारोळी बघितली आणि नाव न बघताच ओळखलं

मस्त आहे, और आने दो रे.

असा जीव लावू नको
माझा जीव जाईल
तुझ्या लोभाला सोसायची
माझी ताकत नाही...
................... दिन

दु:खाचा डो'गर
गालावरुन ओ घ ळ ला
खारवून ओठा'ना
जीभेवर विरला.
--------दिन

नयनावरील पापणीचा;
तू पडदा सा र ला,
लोचनात तुझ्या सखे;
मला 'मी'च दिसला.
. . . . दिन

अतिसुंदर!!!!!!!!!!

आतुरल्या मनाचा
बा॑ध तुझा फु ट ला
विसावल्या चेहर्‍याने
खा॑दा माझा भिजला.
.....दिन

वा!!! क्या बात है.
सुन्दर.

धन्यवाद!
दिन---

डोळे थिजले, काया थ क ली;
मी वाट किती बघू?
निवा॑तपणे मरण्यासाठी;
मी आर्जवे किती करु?

रे॑गाळते तुझ्या वाटेवर;
उगीच माझी नजर,
पै॑जनाच्या आवाजाने;
मन अनुरक्त!

वाट तुझी पाहताना
पालवि हि अनेकदा मोहरलि
पडझड होताना तिची
अनेक आसवांनी होती रडलि

प्रिति

मागच्या पानांवरुन पुढे
चालूचं आहे जगणं
आणि वास्तवाकडे
स्वप्नाळु डोळ्यांनी बघणं

आणि वास्तवाकडे
स्वप्नाळु डोळ्यांनी बघणं >>> आवडेश

तुझ्या आवडण्याचा मला;
जाच व्हायला लागला,
कारण प्रत्येक क्षण माझा;
तुझ्या आठवणीत जायला लागला.

तू आकाशाकडे पाहताना
मी तुझ्या डोळ्यात पाहावे
तुला आकाशातील सूर्य दिसावा
मला दोन सूर्यांत आकाश दिसावे

नजरेत जे सामर्थ्य आहे
ते शब्दांना कुठून मिळणार
पण प्रेमात पडल्याशिवाय
हे तुम्हाला कसे कळणार

दोन सुर्य आणि प्रेमात....छान...साधं सरळ.
पण आम्ही प्रेमात पडलो नाही....उठलो )

झुळुक हे सदर 'लेखन करा' --कविता मध्ये दिसत नाही!

मित्रा....
...मित्रा मला माफ कर
मनातली धुळ साफ कर...
पुन्हा एकदा भेटु या..
झिम्मड पावसात भिजु या....

स्वप्नाळू दव भिजले
हळुवारला पहाटरव रानी
हिरवीकंच धरा बहरली
वारा खिदळे पानोपानी

चिनु खूपच सुरेख!

तप्त तापलेल्या मातीला
पावसाची ओढ असते
पाउस बरसुन गेला तरी
मातीच्या शरीरी ओल असते.....

राजा छान लिहिलस.
बाकिच्या चारोळ्या हि छान आहेत.

धन्सं शुमा, प्रीती.

तू म्हणालास कोण ही अनोळखी?
आगांतूक पणे आज दिसली आहे
आणि ओळख नसताना देखील
उधाण येऊन हसली आहे?

पण अनोळखी शब्दातच
एक ओळख लपली आहे
तुझी संक्षिप्त आठवण मी
माझ्या मनांत जपली आहे

अनोळखी शब्दातली ओळख छानच शुमा.

शहरातला हर रस्ता
आज उदार आहे
चोरून फिरतेय नजर
ओळख उधार आहे!

चिन्नु

तुझ्या डोळ्यातली नशा
माझ्या ओठांत कैद करायचीय
माझ्या श्वासातली तडफ
तुझ्या नसानसात भरायचीय

छान, मस्त आहे

तुझ्या आठवणींच्या वादळात
भरकटलेलं मन हे माझं
दे प्नेमाचा किनारा
होईल ते कायमचं तुझं

जन्मा आले तेव्हापासुन
मादीपणाचा शिक्का लागला
वेगवेगळ्या गर्दीमध्ये
माझ्या मनाला धक्का लागला....

आज वाटतंय राहून राहून
संपूच नये कधी ही भेट
तुला मस्त कुशीत घेऊन
करावं प्नेम भरपेट

अरे काय कितीही शांतता?

palli मस्त सुरेख... आवडली, मादी शब्द जर खटकतोय स्त्रीपण छान वाटल असत...

मनोज छान लिहिलाय येउ देत अजुन.

उत्तर निसटत जाते
ओंजळीतुन वाळु सरकावी तसे
त्या प्रतीक्षेत प्रश्न मात्र तसेच
ओंजळीत कविता बनुन..

पल्ली, सत्यजित मादी शब्दच बरोबर आहे. एकदम चपखल.

विचार मग्न तळ्याला
अल्हड वारा करतो गुदगुदल्या
लोळणा घेत लाटा लाटा
तिरावर येउन खुदखुदल्या..

चिने, कल्पना सॉलिड...

आज खुप दिवसानी
ती चांदणी दिसली
तिची माझी जुनी ओळख
ती छान बघुन हसली...

आळवाच्या पानावर,
दवबिंदू पडले.
सुंदर दिसते,
वाहणेच विसरले.

प्रत्येक थेंबाला
वहावंच लागतं
दवबिंदुचे काय,
तेही वाहीलेलंच असतं

इथे कुणीतरी, काहीतरी गमावतं
म्हणुनच तुमचं जग सुंदर दिसतं
पाण्याला सुद्धा वाहणं विसरुन
दवबिंदु म्हणुन जगावं लागतं

CHHAN LIHLES.

CHHAN LIHLES.

CHHAN LIHLES.

राज्या लगे रहो..!

खरच सुरेख चारोळी आहे.
"दवबिंदू" ची उपमा छान आहे.

आज मनाला
कुणाची चाहूल लागली
साद नाही आली कानी
पण पैंजणं वाजली

पानगळीची सुरवात
एक एक फांदी एकटी
निर्विकार पाचोळ्यात
निपचीत सोबती