दिवस असे की...

दिवस असे की पगार होत नाही
अन् खायला भाकर नाही

फाटक्या तुटक्या छत्रीखाली भिजतो
कागद- काडी चाऊन थुंकून देतो
चाऊन चाऊन भूक भागत नाही
त्या चावणे म्हणवत नाही
दिवस असे की पगार होत नाही....

पैशाचे हे एकसंधसे तुकडे
बिले भागवून खिशात उरती थोडे
त्या पैशांवर महिना भागत नाही
त्या पगार म्हणवत नाही
दिवस असे की पगार होत नाही...

मी दत्तू की मी कोणी बिगारी
घरगडी अन् बिनपगारी
नोकरीला या हजार नावे देतो
परि नोकरी सोडवत नाही
दिवस असे की पगार होत नाही...

'पगार' म्हणता साहेब चिडतो थोडे
जुनाट त्याचे काढून देतो जोडे
त्या जोड्यांना (पण) किंमत मिळत नाही
अन् ते मजला बैसत नाही...
दिवस असे की पगार होत नाही...

(संदीप खरे यांच्या 'दिवस असे की' या कवितेचे विडंबन )