वाजत गाजत काल बाप्पा आले
येउन ऐटीत मखरात बसले

आईने त्यांच्यापुढे लाडू ठेवले
म्हणाले नाहीत कशाला एवढे ?

वगळुन मला त्यांचेच कौतुक झाले
त्यांच्यासाठी जागुन सार्‍यांचे डोळे लाल झाले

सकाळी पण बप्पासाठी वेगवेगळा खाऊ

कुंपणाने झिडकारले
तेव्हा पदराने डोळे पुसले
वळला जेंव्हा निरोप घेऊन
बरेच धागे अडकले होते

हिरव्या हिरव्या मळ्याकिनारी
माती काळीभोर
मातीमधुनी भक्ष शोधती
निळे विलोभी मोर

निळ्या गळ्याच्या निळाईत त्या
मन अडकले माझे
सोनेरी पक्षास लाजर्‍या
निळा पिसारा साजे

--गणेश भुते (२००५)

केंव्हा?

बंडुची बंडी
बंडीची गुंडी
गुंडीचा दोरा
थोडासा पिवळा, थोडासा पांढरा
टोक धरून हाती, धावत सुटला ......

आकाशाचा किरमिजि तुकडा
मेंदीच्या पानांची वेलबुट्टी
बुचाच्या फुलांची वेणी
लांबलचक बांधून शेपटी

गणपती बप्पा आले... गणपती बप्पा आले...

अले चला तिकले गंप्पती बप्पाच्या मंडपात... तिकले मी ना बप्पाची आलती म्हन्नाले.... चला लवकल चला...

http://www.maayboli.com/node/3308#comment-63825

शू.........
नको उठवूस
खूप कष्टाने निजवलीय मी तिला
माझ्या ऊबदार काळजात !

जागराणाचा बराच त्रास झालाय

आता निवळलंय सारं
उरलंय ते नितळ आहे

अनेक वर्षांचं ओझं उतरलंय
शीण आला असेल..
झोपू दे शांत.....

मी समजूत घालत होतो माझीच

कोण कुठली पक्षीण आली
आणि तिनं घरटं केलं झाडाच्या एका फांदीवर !

कांही दिवस हसली खिदळली नाचली बागडली मनसोक्त
अन अचानक उडून गेली ......

स्थितप्रज्ञ झाड; ते निश्चल घरटं जपतंय ऊन वार्‍यापासून

किनाऱ्यावर कोरडे बसण्यापेक्षा
मी जेव्हा आठवणींच्या डोहात बुडी मारली...
तेव्हा मलाच माहीत नव्हते मी काय शोधायचा प्रयत्न करतोय?

कधी निस्तब्ध ओंडक्यासारखा लाटेवरती पहुडलो
तर कधी वाळके पान होऊन भोवऱ्यामध्ये गुरफटलो

Man
Man goes into the noisy crowd
to drown his own clamour of silence.
Man is immortal; therefore he must die endlessly.
For life is a creative idea;
it can only find itself in changing forms.
Man's abiding happiness is not in getting anything
but in giving himself up to what is greater than himself,
to ideas which are larger than his individual life,
the idea of his country,
of humanity,
of God.

- Ravindranath Tagore

माणूस बुडवितो स्वत:ला, व्यक्ती समूहांच्या गलक्यात